قیصر امین پور

قیصر امین پور

قیصر امین پور متولد 2 اردیبهشت 1338 در روستای گتوند (شهرستان امروزی) توابع خوزستان، نویسنده، مدرس دانشگاه، ترانه سرا و شاعر معاصر است.

به قلم: محمدرضا مسعودی علوی
 

قیصر امین پور متولد 2 اردیبهشت 1338 در روستای گتوند (شهرستان امروزی) توابع خوزستان، نویسنده، مدرس دانشگاه، ترانه سرا و شاعر معاصر است.

پدرش مراد امین پور، کارمند سازمان آب و برق دزفول بود؛ زمانی که 3 سال بیشتر نداشت فرنگیس، مادرش فوت می‌کند و باقی زندگانی‌اش با دو برادر و 4 خواهر تنی و ناتنی که همه را عزیز می‌شمارد تداوم می‌یابد. دوران نوجوانی خود را در مدرسه معین و آیه‌الله طالقانی دزفول سپری می‌کند.

وی سال 1357 در رشته دامپزشکی قبول شد ولی بعد از مدتی از ادامه تحصیل در آن رشته انصراف داد. مجددا در رشته علوم اجتماعی مشغول به تحصیل شد ولی همزمان کلاس‌های ادبیات را منظم همچون دانشجویان ادبیات با عنوان مهمان شرکت می‌کرد. وی در سال 1363 در رشته ادبیات دانشگاه تهران پذیرفته و این رشته را تا مقطع دکتری گذراند. پایان نامه دکتری وی با راهنمایی محمدرضا شفیعی کدکنی در سال 1383 با عنوان «سنت و نوآوری در شعر معاصر» از سوی انتشارات علمی و فرهنگی منتشر شد.

امین‌پور در سال 1367 فعالیت خود به عنوان مدرس دانشگاه را از دانشگاه الزهرا آغاز و دو سال بعد در دانشگاه تهران مشغول تدریس شد.

وی اولین دفتر شعر خود را در قالب رباعی و دو بیتی با عنوان «در کوچه آفتاب» در سال 1363 منتشر و در سال 1386 موفق به دریافت مرغ آمین بلورین گردید. دکتر امین پور سال 1382 به عنوان عضو دائمی فرهنگستان زبان و ادب فارسی انتخاب شد.

وی در سال 1377 در پی یک سانجه رانندگی، بارها تحت عمل‌های جراحی مختلف قرار گرفت و مدتی کوتاه جهت درمان به انگلستان سفر کرد. ولی با وجود عمل پیوند کلیه نتوانست بهبودی کامل خود را به دست بیاورد و سرانجام در آبان ماه 1386 در سن 48 سالگی بر اثر ناراحتی کلیوی و قلبی درگذشت.

 

  • بررسی آثار

قیصر امین پور بیش از آن‌که به عنوان شاعر کودک و نوجوان شناخته شده باشد با اشعار عمومی و ویژگی‌های ادبی اشعار خود مشهور است؛ هرچند اغلب او را به عنوان شاعری دانشگاهی می‌شناسند اما همواره حوزه شعر کودک، قیصر را شاعری از آن خود می‌داند. شاید این احساس مالکیت از آن سرچشمه می‌گیرد که امین‌پور مانند شاعران بی‌شمار دیگر سرودن اشعار کودک و نوجوان را تنها دریچه‌ای برای ورود به عرصه شاعری حرفه‌ای ندانسته و پس از تثبیت موقعیت ادبی خود همواره بدان اهتمام گماشته است.

وی در اواخر دهه شصت به ثبات و استحکام قلمی که در خور یک شاعر توانا باشد رسید و قالب‌های شعری مورد توجه وی عبارت بودند از: چهارپاره، غزل، دوبیتی، نیمایی و مثنوی.

امین پور در طول زندگی ادبی خود شعر بدون وزن نسرود؛ در عین حال هیچ‌گاه آن را رد نیز نکرد. وزن ریتمیک، گوناگونی موضوعات شعری و زبان توده مردم، تفکرات بدیع و مضامین دست نخورده برخی از ویژگی‌های شعری این شاعر تواناست.

وی در اشعاری همچون «لحظه سبز دعا» و «حضور لاله‌ها» به خوبی نشان داده که در عین نکته‌پردازی، توجه به مضمون و ظرایف از سبک پیچیده و سنگین شاعران سبک هندی فرسنگ‌ها فاصله دارد.

او در شعر «بال‌های کودکی» مکرر به کنایه و الفاظ محاوره پرداخته که این خود شاهدی بر مدعای سادگی و روان بودن اشعارش است. وسعت ذهن قیصر و دایره بی منتهای افکارش از گزینش موضوعات تازه و با طراوت به خوبی مشخص می شود. به ندرت به یک موضوع برای دو بار پرداخته است.

وی در قطعه «راه بالا رفتن» با ایستادن در برابر این اندیشه که همه چیز قبلا سروده شده و دیگر اندیشه‌ای برای سروده شدن باقی نمانده است به حق قابلیت نوگرایی در اندیشه را اثبات می‌کند.

 

  • افتخارات

- دریافت جایزه ویژه نیما یوشیج موسوم به مرغ آمین بلورین، از موسسه گسترش دانش 1367

- برگزیده شدن به عنوان شاعر برتر دفاع مقدس در دهه‌های 60 و 70 در سال 1378 از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.

- از جمله نویسندگان در جمع شورای سر دبیری مجله سروش نوجوان.

 

  •  معرفی آثار

- مجموعه شعر آینه‌های ناگهان 1372

- به قول پرستو(شعر اخوان) 1375

- گزینه اشعار(مروارید) 1378

- مجموعه شعر گل‌ها همه آفتابگردانند 1380

- دستور زبان عشق 1386

- طوفان در پرانتز (نثر ادبی) 1365

- منظومه ظهر روز دهم (شعر نوجوان) 1368

- بی بال پریدن (نثر ادبی) 1370

- سنت و نوآوری در شعر معاصر