نسیم مرعشی

نسیم مرعشی

نسیم مرعشی نویسنده‌ی جوانی است که با انتشار اولین رمان خود «پاییز آخرین فصل سال است»، نظر منتقدین و اهالی ادبیات را به خود جلب کرد.

نسیم مرعشی نویسنده‌ی جوانی است که با انتشار اولین رمان خود «پاییز آخرین فصل سال است»، نظر منتقدین و اهالی ادبیات را به خود جلب کرد.

در سال 1362 و در اوج جنگ هشت ساله ایران و عراق، نسیم مرعشی در خانواده‌ای ساکن اهواز متولد شد. جنگ و تمام تبعات آن ذهنِ نسیم را تحت تأثیر قرار داد. رمان «هرس» واکنشِ مرعشی به جنگ، در واقع تسکینی بر دردهای به جا مانده از آن روزگار است.

کودکی و نوجوانی نسیم در اهواز گذشت. علاقه و عادت پدر و مادرش به مطالعه‌ی کتاب، سبب علاقه نسیم به کتاب‌خوانی و نوشتن شد. در اهواز دسترسی به کتاب کودک و نوجوان آسان نبود. اما کتابخانه‌های پدر، عموها و خاله‌ها منبع خوبی برای نسیم بودند. همچنین در میانه بازار ماهی‌فروشان اهواز کتابفروشی‌ای وجود داشت، وقتی پدرِ نسیم به بازار می‌رفت، نسیم را با خود به آنجا می‌برد و نسیم مدتی را در کتابفروشی به مطالعه و صحبت در مورد کتاب‌ها می‌گذراند.

نسیم مرعشی در رشته مهندسی مکانیک پذیرفته شد و مدرک لیسانس مهندسی مکانیک خود را از دانشگاه علم و صنعت دریافت کرد. نسیم از دوره‌ی کودکی به موسیقی علاقه‌مند بود و تصمیم داشت موسیقی‌دان شود. از کودکی نواختن سنتور را یادگرفته بود. آهنگ‌سازی و نواختن پیانو را نزد آقای روشن‌روان آموخته بود. تصمیم گرفت برای تحصیل موسیقی در فرانسه پذیرش بگیرد. دو سال فرانسه خواند اما ویزای او برگشت خورد.

از آنجا که علاقه‌ای به ادامه تحصیل و یا اشتغال در رشته‌ی تحصیلی خود نداشت، به سراغ علاقه‌ی قدیمی خود یعنی نوشتن رفت. نسیم مرعشی در سال 1386 وارد هفته نامه «همشهری جوان» شد. در ابتدا قسمت معرفی کتاب را در این مجله برعهده داشت. مرعشی تا به امروز با نشریات مختلفی از جمله مجله‌ی «داستان همشهری» و «سان» همکاری کرده است.

نسیم مرعشی تا سال 88 تنها به روزنامه‌نگاری مشغول بود، تا اینکه در سال 89 داستان‌نویسی را به صورت غیرحرفه‌ای آغاز کرد. مرعشی یک روز جزوه‌ای در زمینه داستان‌نویسی از عباس معروفی در اینترنت پیدا می‌کند. در جزوه تمرینی بود که باید با الهام از داستان «بچه مردم»ی آل احمد، داستانی می‌نوشتند. تمرین را انجام می‌دهد و آن را برای عباس معروفی ارسال می‌کند. عباس معروفی پاسخ ایمیل او را مختصر و مفید می‌دهد که «چه داستان قشنگی نوشتی، نوشتن را جدی بگیر» این ایمیل دو خطی در وجود نسیم مرعشی شور و شوقی ایجاد می‌کند تا داستان‌نویسی را بصورت حرفه‌ای دنبال کند. در کارگاه رمان‌ حسین سناپور شرکت می‌کند. این دوره او را با مراحل و نحوه‌ی نگارش رمان آشنا می‌کند. پس از آن در کارگاه رمان‌نویسی محمدحسن شهسواری شرکت کرد.

اولین داستانِ نسیم مرعشی، سال 1389 در مجله «همشهری جوان» منتشر شد. پس از آن داستان‌های «لگاح»، «مردی با دو چشم سرخ» و «رود» در ماهنامه «داستان همشهری» چاپ شد. داستان «رود» در نخستین جشنواره داستان تهران  رتبه‌ی نخست را کسب کرد.

داستانی دیگر از مرعشی به نام «سنگر»، در «پرسه در حوالی داستان امروز 2» منتشر شد. «پرسه در حوالی داستان امروز» مجموعه‌ی داستان‌های کوتاه از نویسندگانِ جوان و به انتخاب حسین سناپور است. همچنین نسیم مرعشی در سال 1392 به خاطر داستان کوتاه «نخجیر» برنده جایزه بیهقی شد.

نسیم مرعشی سال 1390 نگارش اولین رمان خود را با نام «پاییز فصل آخر سال است» را آغاز کرد. این رمان سال 1393 توسط نشر چشمه منتشر شد.

«پاییز فصل آخر سال است» داستان زندگی سه دختر به نام‌های رجا، شبانه و لیلا را روایت می کند. این سه دختر که در شرایط مختلف رشد کرده‌اند، دوستانی هستند که به تازگی از دانشگاه فارغ‌التحصیل شده‌اند و هر کدام دغدغه‌ای دارند. یکی می‌خواهد مهاجرت کند، دیگری در تلاش برای حفظ موقعیت و هویت خود بعد از جدایی از همسرش است و سومین دختر برادری معلول دارد و مردد است که پیشنهاد ازدواج همکارش را بپذیرد یا نه. زندگی هر یک با زاویه‌ی دید اول شخص روایت می‌شود. نسیم مرعشی برای حفظ این نوع روایت، تلاش کرده است که برای هر یک از شخصیت‌ها، زبانی متناسب با ویژگی‌های شخصیتی‌اش انتخاب کند. برخی از منتقدان باور دارند که مرعشی در این امر موفق بوده، از سویی دیگر عده‌ای بیان می‌کنند اگر نسیم مرعشی فضا و زندگی هر شخصیت را به‌طور کامل شرح نمی‌داد، تفاوت راویان قابل تشخیص نبود؛ یعنی مرعشی در ساخت تعدد زبانی در این رمان موفق عمل نکرده‌است.

رمان «پاییز فصل آخر است» تا به امروز چهل و سه نوبت تجدید چاپ شده است. همچنین در سال 1394 برنده جایزه ادبی جلال آل احمد شد وبه ایتالیایی نیز ترجمه و منتشر شده است.

نسیم مرعشی که با اولین رمان خود نظر منتقدان و اهالی ادبیات را به خود جلب کرده بود. نگارش دومین رمان خود را آغاز کرد. او تلاش کرد در دومین رمان خود از روایت و فضای اولین رمان فاصله بگیرد و فضایی جدید خلق کند.

دومین رمان نسیم مرعشی با نام «هرس» سال 1396 در نشر چشمه منتشر شد. «هرس» تا به امروز بیست و چهار نوبت چاپ شده است. مرعشی «هرس» را واکنشی به جنگ می‌داند. «هرس» داستان زندگی خانواده‌ای اهل جنوب ایران در دوران جنگ هشت ساله و دوران پس از آن است. نوال، شخصیت زن داستان، پس از پایان جنگ و خرابی خانه‌اش، همسرش رسول و فرزندان خود را ترک می‌کند و به روستای دارالطلعه می رود. روستایی که در آن هیچ مردی نیست. نوال به دارالطلعه می رود تا از جنگ و تمام فجایع بعد از آن رها شود در حالی که همچنان در گذشته باقی مانده. رسول اما می‌خواهد گذشته را رها کند. برای یافتن نوال به دارالطلعه می‌رود تا با او آینده را بسازد...

داستان بدون قضاوتِ هیچ یک از شخصیت‌ها پیش می رود. برخی رسول را قهرمان داستان می‌دانند و برخی نوال را. حال آن‌که این دو هر کدام به نوعی قربانی جنگ هستند. مرعشی در هرس نشان می‌دهد که جنگ پیروز ندارد و قربانیان جنگ تنها کشته‌شدگان آن نیستند. جنگ همه را قربانی می‌کند. همان‌طور که گروس عبدالملکیان در شعری می گوید: «هیچ سربازی از جنگ زنده بر‌نمی‌گردد».

نسیم مرعشی نوشتن را ابزاری برای تسکین دردهایش می‌داند. اوبرای نگارش یک رمان ابتدا طرح کلی را آماده می‌کند. سپس به سراغ نگارش می‌رود. او می‌گوید؛ ممکن است نویسندگانی عادت داشته باشند که رمان را در مدتی کوتاه، کامل بنویسند، سپس به بازنویسی آن بپردازند. اما من تازمانی که یک پاراگراف را کامل ننویسم، بازنویسی نکنم تا به رضایت نسبی برسم به سراغ پاراگراف بعدی نمی‌روم. در پایان، مدتی کوتاه را برای بازنویسی و بازخوانی رمان صرف می‌کنم.

نسیم مرعشی علاوه بر داستان‌نویسی و روزنامه‌نگاری به فیلمنامه نویسی نیز مشغول است. فیلم‌نامه «بهمن» که اولین تجربه وی در نگارش فیلم‌نامه است در سال 1396 با بازی فاطمه معتمدآریا اکران شد. همچنین او فیلم‌نامه‌ای براساس داستان «نخجیر» نوشت که همسرش، حسام اسلامی، آن را کارگردانی کرد.

آثار :

پاییز آخرین فصل سال است، نسیم مرعشی، نشر چشمه

هرس، نسیم مرعشی، نشر چشمه